U gebruikt een oudere browser-versie van Internet Explorer.
Actualiseer uw browser voor een optimale weergave
Nieuwe technologieën zorgen niet alleen voor een transformatie van de productie, maar ook van de manier waarop we erover praten. Termen als ‘Automation 2.0’ of ‘Physical AI’ beschrijven belangrijke ontwikkelingen die bedrijven als KUKA nu al omzetten in concrete industriële toepassingen. Maar wat houden deze termen eigenlijk in? Hieronder lichten we de belangrijkste begrippen toe – en plaatsen we ze in de context van moderne automatisering.
De belangrijkste conclusie om mee te beginnen: de toekomst van automatisering vervangt de bestaande productie-, logistieke of automatiseringsoplossingen niet, maar breidt deze juist uit.
Automatisering 1.0, met vaste programmering of op zichzelf staande geautomatiseerde processen, blijft onmisbaar. Tegelijkertijd introduceert Automatisering 2.0 nieuwe manieren om systemen intelligenter, flexibeler en schaalbaarder te maken.
De echte kracht ligt in het combineren van deze twee werelden – mogelijk gemaakt door software, data en platformbenaderingen.
Automatisering 1.0 verwijst naar klassieke industriële automatisering:
Deze systemen zijn deterministisch, wat betekent dat ze onder dezelfde omstandigheden altijd hetzelfde resultaat opleveren. Al decennialang vormen ze de ruggengraat van de industriële productie en zullen ze van essentieel belang blijven – met name in gestandaardiseerde en veiligheidskritische toepassingen.
Automatisering 2.0 breidt bestaande systemen uit met behulp van software, data en kunstmatige intelligentie.
De kern hiervan is een verschuiving in de manier waarop systemen worden begrepen: processen liggen niet langer volledig vast, maar worden steeds vaker op basis van de context aangestuurd en aangepast. Systemen kunnen:
Deze ontwikkeling wordt vaak aangeduid als ‘Physical AI’.
Het verwijst naar systemen die waarneming, besluitvorming en actie combineren. Hierdoor treedt AI het puur digitale domein uit en vindt het zijn weg naar echte productieomgevingen.
Een kernprincipe van Automation 2.0 is intent-based automation:
Deze aanpak betekent een verschuiving in perspectief: van gedetailleerde programmering van afzonderlijke stappen naar doelgerichte interactie.
Buiten industriële contexten wordt ‘intentie’ ook gebruikt om eisen, doelstellingen en beperkingen te beschrijven die systemen autonoom interpreteren en uitvoeren.
In de robotica wordt dit intentiegebaseerde robotica genoemd: systemen handelen niet langer uitsluitend op basis van vooraf gedefinieerde programmering, maar op basis van doelen en context.
Tegelijkertijd wint de digitale tweeling steeds meer aan strategisch belang – een digitale weergave van een echt systeem die gebruikmaakt van actuele gegevens om processen beter te begrijpen, te testen en te verbeteren.
Dit maakt het volgende mogelijk:
Daardoor wordt automatisering steeds meer simulatiegestuurd – een belangrijke hefboom voor snelheid en efficiëntie.
Met Automation 2.0 verandert ook de rol van machines. Robots worden steeds meer intelligente samenwerkingspartners:
Deze ontwikkeling maakt de weg vrij voor autonome systemen die in dynamische omgevingen kunnen functioneren – ver buiten de traditionele productiescenario’s.
De toenemende complexiteit van moderne automatisering vraagt om nieuwe benaderingen op het gebied van integratie.
Een centrale rol wordt gespeeld door:
Platforms verbinden verschillende elementen van automatisering binnen een gedeelde omgeving:
Een voorbeeld hiervan is het KUKA Automation Management Platform (KUKA AMP), dat fungeert als een coördinatielaag voor Automation 2.0:
KUKA AMP vormt de basis voor schaalbare, op AI gebaseerde automatiseringssystemen.
Tegelijkertijd winnen open ecosystemen aan belang:
Automatisering wordt daarom niet langer op zichzelf beschouwd, maar als onderdeel van een onderling verbonden systeem.
Automatisering evolueert van deterministische, op regels gebaseerde systemen naar intelligente, adaptieve en onderling verbonden oplossingen.
De belangrijkste veranderingen kunnen als volgt worden samengevat:
Dit maakt één ding duidelijk: Automatisering 2.0 is geen disruptieve verandering, maar een logische uitbreiding van bestaande industriële sterke punten.
Het belangrijkste is hoe deze elementen samenwerken. Alleen door software, AI, simulatie en fysieke automatisering te combineren, kan een nieuw niveau van industriële toepassing worden bereikt – schaalbaar, flexibel en betrouwbaar.
Dit is precies waar de KUKA Group een rol speelt:
Met een geïntegreerde aanpak combineert het bedrijf robotica, intralogistiek, magazijn- en gezondheidszorgautomatisering, software, data, platforms en diensten tot end-to-end-oplossingen – die het gehele automatiseringsproces bestrijken, van planning en simulatie tot implementatie en voortdurende optimalisatie tijdens het gebruik.
In deze context betekent end-to-end-automatisering dat technologieën niet afzonderlijk worden bekeken, maar worden geïntegreerd in een samenhangend systeem – met als doel de complexiteit te verminderen en de industriële waardecreatie als geheel te optimaliseren.
Hierdoor worden afzonderlijke technologieën omgevormd tot een geïntegreerd totaalsysteem – en wordt automatisering een onderling verbonden, lerend systeem.
Automatisering 2.0 verwijst naar de uitbreiding van klassieke automatisering door middel van software, data en kunstmatige intelligentie. Het doel is om over te stappen van vooraf gedefinieerde systemen naar systemen die op basis van de context kunnen worden aangestuurd en aangepast.
Op intentie gebaseerde automatisering is een aanpak waarbij een mens een doel vaststelt en het systeem zelfstandig bepaalt hoe dat doel bereikt moet worden.
Fysieke AI verwijst naar systemen die waarneming, besluitvorming en actie combineren, waardoor kunstmatige intelligentie in echte productieomgevingen wordt geïntegreerd.
Automatisering 1.0 is gebaseerd op vaste, deterministische regels en levert onder dezelfde omstandigheden altijd hetzelfde resultaat op.
Automatisering 2.0 breidt deze systemen uit met software, data en AI, waardoor een flexibelere en contextgebaseerde aansturing mogelijk wordt.
Platforms verbinden elementen zoals robotica, software, gegevens en diensten binnen een gedeelde omgeving en maken de integratie van complexe automatiseringssystemen mogelijk.
Ecosystemen maken het mogelijk om technologiepartners te integreren, externe oplossingen in te zetten en innovatie over de bedrijfsgrenzen heen op te schalen.